EL 
EN 
Ερευνητικό ερώτημα
Μειώνει η επιλογή σπερματοζωαρίων χωρίς φυγοκέντρηση με τη χρήση της συσκευής CA0 τα επίπεδα διπλών θραύσεων του DNA (DSBs) και σχετίζονται τα επίπεδα DSBs με την πιθανότητα γονιμοποίησης σε κύκλους ICSI;
Συνοπτική απάντηση
Η χρήση της CA0 μείωσε σημαντικά τα επίπεδα DSBs τόσο σε δείγματα σπέρματος με φυσιολογικές όσο και σε δείγματα με παθολογικές παραμέτρους, σε σύγκριση με τη φυγοκέντρηση σε διαβάθμιση πυκνότητας (DGC).
Τι είναι ήδη γνωστό
Η ICSI χρησιμοποιείται κυρίως για την αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας. Κατά τη διαδικασία της ICSI, τα σπερματοζωάρια παρακάμπτουν αρκετούς φυσιολογικούς μηχανισμούς επιλογής, καθώς υποβάλλονται σε μια σειρά εργαστηριακών χειρισμών, όπως η προετοιμασία του σπέρματος, η επιλογή μορφολογικά φυσιολογικών σπερματοζωαρίων από τον εμβρυολόγο και οι μικροχειρισμοί για την έγχυση του σπερματοζωαρίου στο ωάριο.
Υπό το πρίσμα αυτών των πολλαπλών εργαστηριακών χειρισμών, έχει τεθεί το ερώτημα κατά πόσο οι επιβλαβείς επιδράσεις που σχετίζονται με τη φυγοκέντρηση έχουν κλινική σημασία, καθώς και κατά πόσο οι τεχνικές επιλογής σπερματοζωαρίων χωρίς φυγοκέντρηση προσφέρουν πρόσθετο όφελος ως προς τη μείωση του κατακερματισμού του DNA του σπέρματος και, κατ’ επέκταση, εάν είναι απαραίτητες στο πλαίσιο της ICSI.
Σχεδιασμός, μέγεθος και διάρκεια της μελέτης
Πρόκειται για αναδρομική μελέτη κύκλων ICSI, στους οποίους χρησιμοποιήθηκαν σπερματοζωάρια που είχαν επιλεγεί με τη συσκευή CA0. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2024 και 2025 στο Lee Women’s Hospital, στην Ταϊτσούνγκ της Ταϊβάν.
Δείγματα πλήρως ρευστοποιημένου σπέρματος (n = 90) χωρίστηκαν σε επιμέρους δείγματα και υποβλήθηκαν παράλληλα σε επεξεργασία με DGC και με τη συσκευή CA0. Τα μη επεξεργασμένα δείγματα (raw), τα δείγματα μετά από DGC και τα δείγματα μετά τη χρήση της CA0 αξιολογήθηκαν ως προς τις βασικές παραμέτρους του σπέρματος, την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και τα επίπεδα DSBs, με τη χρήση του κιτ κατακερματισμού διπλής έλικας Lenshook® R11 PLUS.
Συμμετέχοντες, υλικό, πλαίσιο και μέθοδοι
Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ζευγάρια που υποβάλλονταν σε ICSI σε συνδυασμό με PGT-A. Για τη σύγκριση της ποιότητας του σπέρματος μεταξύ των μη επεξεργασμένων δειγμάτων (raw), των δειγμάτων μετά από DGC και των δειγμάτων μετά τη χρήση της CA0, αποκλείστηκαν δείγματα με όγκο σπέρματος <1 mL, συγκέντρωση σπερματοζωαρίων <5 εκατομμύρια/mL ή συνολική κινητικότητα <10%.
Για την ανάλυση της συσχέτισης με τα εμβρυολογικά αποτελέσματα, αποκλείστηκαν περιπτώσεις στις οποίες η ηλικία της γυναίκας ήταν >44 έτη. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν η δοκιμασία Wilcoxon signed-rank και η ανάλυση συσχέτισης Spearman.
Κύρια αποτελέσματα και ο ρόλος της τυχαιότητας
Όσον αφορά τη σχέση μεταξύ των επιπέδων DSBs στα μη επεξεργασμένα δείγματα (R11+) και των αποτελεσμάτων της ICSI, παρατηρήθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων R11+ και της πιθανότητας αποτυχίας γονιμοποίησης (Spearman r = 0,45, p < 0,05).
Οι περιπτώσεις στις οποίες σημειώθηκε αποτυχία γονιμοποίησης παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα R11+ σε σύγκριση με τις περιπτώσεις στις οποίες επιτεύχθηκε 100% γονιμοποίηση (8,1% έναντι 15,5%, p < 0,05). Αντίθετα, άλλες κλινικές μεταβλητές, όπως η ηλικία της γυναίκας, τα επίπεδα AMH, η ηλικία του άνδρα και ο αριθμός των κινητικών σπερματοζωαρίων, δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων.
Προκειμένου να αξιολογηθεί κατά πόσο η συσκευή CA0 μπορεί να περιορίσει την επίδραση των DSBs, συγκρίθηκαν οι παράμετροι του σπέρματος μεταξύ των μη επεξεργασμένων δειγμάτων (raw), των δειγμάτων μετά από DGC και των δειγμάτων μετά τη χρήση της CA0.
Η χρήση της CA0 οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση των παραμέτρων του σπέρματος σε σύγκριση τόσο με τα μη επεξεργασμένα δείγματα όσο και με τη DGC. Η συνολική κινητικότητα αυξήθηκε από 51,5% στα μη επεξεργασμένα δείγματα και 71,7% μετά από DGC σε 93,2% μετά τη χρήση της CA0, ενώ η προωθητική κινητικότητα αυξήθηκε από 43,9% και 50,6%, αντίστοιχα, σε 91,0% (όλα p < 0,05).
Οι κινητικές παράμετροι που σχετίζονται με την υπερενεργοποίηση (hyperactivation) βελτιώθηκαν επίσης σημαντικά μετά τη χρήση της CA0. Ειδικότερα, οι τιμές των VCL ήταν 35,6, 50,8 και 69,7 μm/s και οι τιμές των ALH 1,8, 2,6 και 3,5 μm στα μη επεξεργασμένα δείγματα, μετά από DGC και μετά τη χρήση της CA0, αντίστοιχα (p < 0,05).
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η χρήση της CA0 μείωσε τα επίπεδα DSBs στο 1,6%, που αντιστοιχεί σε διάμεση μείωση κατά 91,2%, έναντι 58,3% μετά από DGC. Η μείωση αυτή ήταν σταθερή τόσο στα δείγματα με φυσιολογικές όσο και στα δείγματα με παθολογικές παραμέτρους σπέρματος. Αντίθετα, μετά από DGC παρατηρήθηκε μεγαλύτερη μεταβλητότητα, με αύξηση των επιπέδων DSBs σε 3 από τις 33 περιπτώσεις.
Περιορισμοί και σημεία που χρήζουν προσοχής
Όλες οι διαδικασίες ICSI στην παρούσα αναδρομική μελέτη πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά με σπερματοζωάρια που είχαν επιλεγεί με τη συσκευή CA0. Ως εκ τούτου, δεν ήταν δυνατή η άμεση σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας της CA0 με εκείνη της DGC.
Ευρύτερες επιπτώσεις των ευρημάτων
Η συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων DSB στα μη επεξεργασμένα δείγματα και της αποτυχίας γονιμοποίησης υποδηλώνει ότι η αξιολόγηση των DSBs του σπέρματος εξακολουθεί να έχει κλινική σημασία, ακόμη και σε κύκλους ICSI.
Η αξιολόγηση των DSBs θα μπορούσε να συμβάλει στη λήψη κλινικών αποφάσεων, μεταξύ άλλων και στην επιλογή μεθόδων προετοιμασίας του σπέρματος χωρίς φυγοκέντρηση.
